Georgia Scott & Sophia Scott, Marwan, tomorrow,s freedom (2022)

 Georgia Scott & Sophia Scott, Marwan, tomorrow,s freedom (2022)

 

Από σήμερα στο Στούντιο

  Ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ για τη ζωή ενός παλαιστίνιου ηγέτη, του Μαρουάν Μπαργουτί, που χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να γυριστεί. Χαρισματικός, θεωρείται ως εκείνος που θα μπορούσε να συνενώσει τους παλαιστίνιους, πράγμα που δεν το θέλουν οι Ισραηλινοί και γι’ αυτό τον φυλάκισαν, ακούμε μια εκδοχή. Βλέπουμε σε βίντεο να μιλάνε για αυτόν ο Τζίμι Κάρτερ, ο Νέλσον Μαντέλα, και πολλοί άλλοι. Φυλακίσθηκε πολλές φορές, αλλά μετά τη δεύτερη ιντιφάντα (εξέγερση) συνελήφθη ως τρομοκράτης, κατηγορήθηκε για πέντε φόνους και για μια απόπειρα φόνου, και καταδικάστηκε πέντε φορές σε ισόβια και 40 χρόνια φυλακή. Έκανε τρία χρόνια στην απομόνωση. Οι δικοί του δεν μπορούσαν να τον επισκεφτούν, παρά σπάνια. Η γυναίκα του μιλάει για αυτή την κατάσταση που είχε ταλαιπωρήσει την οικογένειά της, αυτή και τα παιδιά της. Τα εγγόνια της δεν είχαν γνωρίσει τον παππού τους, τους απαγορεύτηκε να τον επισκεφτούν μαζί με τους γονείς τους γιατί λέει ήταν δευτέρου βαθμού συγγενείς.

  Ένα σημαντικό μέρος του ντοκιμαντέρ αναφέρεται στην απεργία πείνας των φυλακισμένων, που κράτησε πάνω από 30 μέρες και σταμάτησε μόνο κατόπιν συμφωνίας, όταν έγιναν δεκτά κάποια αιτήματά τους.

  Μένω σ’ αυτό: οι ισραηλινοί τον συνέλαβαν ως το άτομο που θα μπορούσε να συνενώσει τους παλαιστίνιους, οι οποίοι χοντρικά χωρίζονται σε δυο παρατάξεις, στους ισλαμιστές της Χαμάς και τους εθνικιστές σοσιαλιστές, οπαδούς του Γιασέρ Αραφάτ.

  Είναι ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ που αξίζει να το δείτε.

  Έχω μια εικόνα για το τι συμβαίνει στην Παλαιστίνη, αλλά ζήτησα από το perplexity πιο ακριβείς πληροφορίες.

Εκλογές Παλαιστινιακής Λegislative Council

Οι τελευταίες εκλογές για το Παλαιστινιακό Νομοθετικό Συμβούλιο (PLC) έγιναν το 2006, και κέρδισε η Χαμάς με 74 έδρες επί 132. Δεν έχουν διεξαχθεί εκλογές από τότε (περίπου 20 χρόνια τώρα [στο ντοκιμαντέρ άκουσα για 13, τόσα ήταν προφανώς τη χρονιά που γυρίστηκε το επεισόδιο]), με προγραμματισμένες εκλογές το 2021 να ακυρώνονται επ' αόριστον από τον Mahmoud Abbas, επικαλούμενος ζητήματα με την Ανατολική Ιερουσαλήμ και εσωτερικές διαιρέσεις.wikipedia+3​

Κατάσταση στη Γάζα

Σωστά, στις εκλογές του 2006 η Χαμάς κέρδισε πανελλαδικά [σημειώστε το αυτό, η ΑΙ κάνει καμιά φορά χοντρά λάθη], αλλά μετά από εμφύλιο πόλεμο ανέλαβε τον πλήρη έλεγχο της Γάζας το 2007, ενώ η ΠΑ παρέμεινε στη Δυτική Όχθη.

Κυρηναίος Παπαδημάτος, Πάρε το πράγμα και σφάξ’ το (2020)

 Κυρηναίος Παπαδημάτος, Πάρε το πράγμα και σφάξ’ το (2020)

 

  Από σήμερα στο Στούντιο, μαζί με το ντοκιμαντέρ «SOS».  

 

Αντιγράφω από τον σύνδεσμο που παραθέτω:

«Η ταινία αφηγείται ένα περιστατικό από τη ζωή του Μάρκου Βαμβακάρη, όταν ο μεγάλος ρεμπέτης δούλευε ως χασάπης σε σφαγείο. Το σενάριο βασίζεται στο βιβλίο του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, "Όλα βαίνουν καλώς εναντίον μας"».

  Πριν προχωρήσω: έχω διαβάσει τέσσερα βιβλία του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, με τελευταίο «Ουζερί Τσιτσάνης». Ελπίζω να προλάβω να διαβάσω και άλλα του.

  Ποιο είναι το επεισόδιο που μεταφέρει ο Παπαδημάτος στην 22λεπτη αυτή μικρού μήκους ταινία;

  Ο Βαμβακάρης νέος δούλευε σε σφαγείο. Δεν είχε πρόβλημα να σφάζει. Όμως όταν το αφεντικό του είπε να σφάξει τη Μαριώ, ένα μοσχάρι που το είχαν αναθρέψει από μωρό και για το οποίο έτρεφε μεγάλη αγάπη, αρνήθηκε. Το αφεντικό τα πήρε στο κρανίο και του έβαλε τις φωνές. Ο Βαμβακάρης τα πήρε πιο πολύ στο κρανίο, τον άρπαξε από τον γιακά, τον σήκωσε ψηλά και τον κόλλησε στον τοίχο.

  Φυσικά ήξερε ότι η παραίτησή του ήταν δεδομένη.

  Το επεισόδιο αυτό δείχνει την ευαισθησία του Μάρκου.

  Αλλά και το ότι, χάρη σ’ αυτό, τον κέρδισε η μουσική, στην οποία αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά πια.

Wong Tin-Lam (Wang Tianlin 王 天 林) (1928 - 2010)

 Wong Tin-Lam (Wang Tianlin 王 天 林) (1928 - 2010)

 

  Ο Wong Tin-Lam ήταν κινέζος σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός και ηθοποιός που εργάστηκε κυρίως στο Χονγκ Κόνγκ, γυρίζοντας ταινίες στα μανδαρίνικα και στα καντονέζικα. Εργάστηκε επίσης στην τηλεόραση γυρίζοντας σειρές με μελοδράματα και wuxia (πολεμικές τέχνες). Ήταν ενεργός για περίπου έξι δεκαετίες.

  Όπως και οι περισσότεροι σκηνοθέτες στο Χονγκ Κονγκ, γυρίζει ταινίες εμπορικές. Την πρώτη του ταινία τη γύρισε το 1949, και έχει τίτλο «Η διαταγή που πήρε το παγώνι» (κάτι σαν σαμουράι).

  Η καλύτερη ίσως ταινία του είναι η «The wild, wild rose» (1960), μια ελεύθερη μεταφορά της «Κάρμεν» του Μπιζέ, στην οποία τονίζεται η αγάπη και η αυτοθυσία της γυναίκας για τον άντρα. Η «Παγίδα θανάτου» που γυρίστηκε την ίδια χρονιά είναι ένα συναρπαστικό ερωτικό θρίλερ.

  Μια απολαυστική κωμωδία είναι η ταινία που γύρισε την επόμενη χρονιά με τίτλο «The greatest civil war on earth», που αναφέρεται στις διαφορές ανάμεσα στη βόρεια και στη νότια Κίνα.

  Τέλος η ταινία «Mad, mad swords» (1969) είναι μια κωμική ταινία wuxia (πολεμικών τεχνών), με έναν αντιήρωα που διάφορες συγκυρίες τον μετατρέπουν σε ήρωα. 

Wong Tin-Lam, The wild, wild rose (野玫瑰之恋, 1960)

 Wong Tin-Lam, The wild, wild rose (野玫瑰之恋, 1960)

 

  Ο έρωτας του αγριοντριαντάφυλλου, είναι ο κινέζικος τίτλος.

  Αποτελεί μια ελεύθερη μεταφορά της Κάρμεν του Μπιζέ. Ακούσαμε δυο άριες απ’ αυτήν, το «Φτερό στον άνεμο» από τον Ριγκολέτο και, ντυμένη butterfly η Sijia, τραγουδάει αυτή την άρια (την ακούμε με τη Μαρία Κάλλας), από την όπερα του Πουτσίνι.

  Συχνά οι προσημάνσεις ξεγελούν. Λέει στον Hanhua (δον Χοσέ), ότι εντάξει, είναι ερωτευμένη μαζί του, αλλά ερωτεύεται πολύ εύκολα, κάποια στιγμή μπορεί να τον ξεχάσει.

  Υποπτευόμαστε ότι ο Hanhua, τρελαμένος από ζήλεια για κάποιον αντίζηλο, θα τη σκοτώσει, όπως και στην όπερα.

  Όμως δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα.

  Η Sijia, κοκέτα, πεπεισμένη ότι μπορεί να κατακτήσει όποιον άντρα θέλει, βάζει στοίχημα ότι σε δέκα μέρες θα τον κάνει δικό της.

  Θα το κερδίσει;

  Βοηθάει τον πιανίστα του οποίου ο Hanhua πήρε τη θέση. 2000 yuan χρειάζεται για να εγχειριστεί η γυναίκα του, του δίνει δυόμισι. Αυτό συγκινεί τον Hanhua. Την ερωτεύεται.  

  Αλλά και αυτή τον ερωτεύεται.

  -Πρώτη φορά ένιωσα τι θα πει πραγματική αγάπη, θα πει αργότερα στην ταινία.

  -Κέρδισες το στοίχημα;

  -Όχι, δεν το κέρδισα.

  Ενώ το είχε κερδίσει.

  Είναι παντρεμένη, ο άντρας της είναι φυλακή. Αποφυλακίζεται και την επισκέπτεται. Τσακώνονται. Της επιτίθεται. Ο Hanhua που καταφτάνει εν τω μεταξύ τον κτυπάει στο κεφάλι με ένα αντικείμενο και τον αφήνει αναίσθητο.

  Σηκώνονται και φεύγουν.

  Σχόλιο για το casting:

  O άντρας της πείθει σαν γκάγκστερ, αρχηγός των κυκλώπων. Όμως δεν πείθει για το πώς η Sijie θα μπορούσε να παντρευτεί μια τέτοια σκατόφατσα. To casting θα μπορούσε να βρει κάποιον ενδιάμεσο.

  Και πάλι θα αναφερθώ στο μοτίβο της αυτοθυσίας για τον άντρα. Τα παραδείγματα που φέρνω συνήθως είναι η Παλλακίδα από το «Αντίο παλλακίδα μου» και η «Άλκηστις».

  Εδώ βλέπω ένα υπομοτίβο, το υπομοτίβο της «Κυρίας με τις καμέλιες». Το έχω δει και σε άλλες ταινίες, σε μια ελληνική σίγουρα που όμως δεν τη θυμάμαι (πριν αναρτήσω έπεσα πάνω στο «Wild rose», 1932, του Sun Yu που έχει αυτό το υπομοτίβο).  

  -Αν δεν τον παρατήσεις θα τον σκοτώσουμε, απειλεί ο άντρας της.

  Υποκρίνεται ότι δεν τον αγαπά πια.

  Επισκέπτεται τη μητέρα του και την αρραβωνιαστικιά του, τους λέει τον πραγματικό λόγο που τον παρατάει, και τους δίνει χρήματα, τα οποία αυτές δεν τα δέχονται.

  Δεν την μαχαιρώνει όπως ο Δον Χοσέ την Κάρμεν αλλά την πνίγει.

  Την ίδια στιγμή καταφτάνει η αστυνομία μαζί με τους μπράβους του άντρα της, αλλά και η μητέρα του και η αρραβωνιαστικιά του.

  Του λένε την αλήθεια, ότι υποκρίθηκε ότι δεν τον αγαπά.

  Γεννημένη το 1933 η Grace Chang, της ευχόμαστε να τα εκατοστήσει. Απίστευτη ερμηνευτικά, και σαν τραγουδίστρια, αλλά και σαν χορεύτρια. Το φλαμένκο το χόρεψε εκπληκτικά. Αναρωτιέμαι γιατί εγκατέλειψε την υποκριτική, όχι όμως και το τραγούδι. Γράφηκε μια βιογραφία για τη ζωή της.

  Η ταινία έχει βαθμολογία 7,1, όμως εγώ δεν μπορούσα να βάλω κάτω από 9.

Sean Baker, Red rocket (2021)

 Sean Baker, Red rocket (2021)

 

  Με απογοήτευσε και αυτή η ταινία του Baker, λόγω του θέματος.

  Στο προηγούμενο ήταν οι τρανς.

  Εδώ είναι οι πορνοστάρ.

  Για την ακρίβεια, ένας πρώην πορνοστάρ, που καθώς η τύχη δεν του χαμογέλασε, ξαναγύρισε στην πατρίδα του το Τέξας, στην σύζυγό του με την οποία γύριζαν μαζί πορνοταινίες.

  Διάβασα κάπου ότι οι πορνοστάρ συχνά παντρεύονται μεταξύ τους όταν αποσυρθούν από το επάγγελμα. Εδώ, μπήκαν στο επάγγελμα παντρεμένοι.

  Το οποίο επάγγελμα έχει ημερομηνία λήξης.

  Κάποιες αποσύρονται, όπως η πορνοστάρ των νεανικών μου χρόνων Brigitte Lahaie, της οποίας, από περιέργεια, αγόρασα και διάβασα τη βιογραφία της «Moi, la scandaleuse» πριν τέσσερα χρόνια νομίζω.

  Κάπως τα ξαναβρίσκει με την γυναίκα του. Καθώς δεν μπορεί να βρει δουλειά, κάνει πάλι το βαποράκι.

  Κάνει τα γλυκά μάτια στην Φραουλίτσα, την υπάλληλο σε ένα κατάστημα που πουλάει ντόνατ. Δεν έχει κλείσει τα 18. Τελικά, όπως η Λολίτα στον Χάμπερτ, του την πέφτει πρώτη αυτή.

  Ένα τροχαίο θα τον κάνει να πείσει την Φραουλίτσα να πάνε στο Λος Άντζελες και να μπει στο επάγγελμα, πορνοστάρ, έχει όλα τα προσόντα. Κάνει όμως το λάθος να πει στην γυναίκα του ότι θα φύγει την επομένη το πρωί. Αυτή φωνάζει τα παιδιά της γυναίκας που του δίνει τη μαριχουάνα, και μετά από ένα μικρό μπερντάχι του αρπάζουν τις οικονομίες του.

  Γυμνός τρέχει σπίτι της και την παρακαλάει να του δώσει τα λεφτά. Αυτή του δίνει λίγα ρούχα να ντυθεί και να πάρει μαζί του, καθώς και 200 δολάρια, για τα εισιτήρια στο Λος Άντζελες.

  Ποδαράτος πηγαίνει στο σπίτι της Φραουλίτσας, περπατώντας όλη νύχτα.

  Και διαβάζω στη βικιπαίδεια: After traveling all night on foot to Strawberry's house, he imagines seeing her dressed in a bikini in her doorway as his eyes well with tears.

  Τη φαντάζεται; Τα μάτια του είναι γεμάτα δάκρυα;

  Δεν τα είδα.

  Ξαναείδα τη σκηνή.

  Ξέροντας ότι ο Baker τελειώνει τις ταινίες του σε happy end, θα έλεγα ότι η σκηνή είναι πραγματική. Η Φραουλίτσα βγαίνει στην πόρτα με ένα μπικίνι, και μπαίνει μέσα γυρνώντας και χαμογελώντας του, αφήνοντάς την ανοικτή.

  Ταλαιπωρημένες υπάρξεις, δεν κατάφεραν να κερδίσουν τη συμπάθειά μου, όπως τα πρόσωπα στις προηγούμενες ταινίες του.

7,1 η βαθμολογία της.

Να σημειώσω ότι τον είδα πακέτο, αυτή ήταν η τελευταία του ταινία που είδα.

Sun Yu (1900-1990)

 Sun Yu (1900-1990)

 

  Ο Sun Yu γεννήθηκε στο Chongqing το 1900. Σπούδασε στο Πεκίνο και αργότερα στην Αμερική. Το 1926 γύρισε την πρώτη του ταινία «The romantic swordsman» με την εταιρεία παραγωγής Minxin, αλλά την καριέρα του την έκανε με την εταιρεία Lianhua, σαν ένας από τους πιο διακεκριμένους αριστερούς σκηνοθέτες της δεκαετίας του ’30.

  Στο «Wild rose» (1932) βλέπουμε τον έρωτα πάνω στο μοτίβο της Σταχτοπούτας, υποπερίπτωση του άλλου μοτίβου, Τα σύνορα της αγάπης. Οι πλούσιοι γονείς της δεν την θέλουν, και η ίδια θα τον απαρνηθεί όπως η Μαργαρίτα Γκωτιέ, για χάρη της κοινωνικής του θέσης (το υπομοτίβο της Κυρίας με τις Καμέλιες του μοτίβου Αυτοθυσία της γυναίκας για τον άντρα). Όμως εδώ το τέλος, αντίθετα από ό,τι στην «Κυρία με τις καμέλιες», είναι happy.

  Δίπλα στο θέμα των ταξικών αντιθέσεων υπάρχει και ο πατριωτισμός, που έχει οξυνθεί με την επίθεση των γιαπωνέζων στη Σαγκάη.

  Στο «Loving blood of the volano» που γυρίστηκε αμέσως μετά την ίδια χρονιά βλέπουμε τα βάσανα των φτωχών στα χέρια των πλουσίων, και κυρίως τη γυναίκα που πέφτει θύμα των ερωτικών ορέξεων του πλούσιου. Θα προτιμήσει να αυτοκτονήσει. Ο αδελφός της θα εκδικηθεί μερικά χρόνια αργότερα.

  Στο «Daybreak» (1933) η γυναίκα δεν θα γλιτώσει το βιασμό. Θα καταφέρει να ξεφύγει έναν δεύτερο, όμως θα πέσει στα χέρια ενός πονηρού αρπακτικού και θα καταλήξει σε πορνείο. Περιζήτητη καθώς είναι, με τα χρήματα που κερδίζει βοηθάει τους φτωχούς.

  Στη συνέχεια η ταινία έχει σαν θέμα τον πατριωτισμό. Ο φίλος της, κομμουνιστής που επιστρέφει, undercover, θα αποκαλυφθεί αλλά θα καταφέρει να το σκάσει. Αυτή όμως θα συλληφθεί, θα καταδικαστεί σε θάνατο και θα εκτελεστεί. Όχι από την εθνικιστική κυβέρνηση αλλά από κάποιον πολέμαρχο. Η πλοκή προφανώς διαδραματίζεται πριν το 1927, χρονιά κατά την οποία οι πολέμαρχοι εξοντώθηκαν. Οι πολέμαρχοι ήσαν εξίσου φανατικοί πολέμιοι των κομμουνιστών, όπως και οι εθνικιστές.

  Να αναπτυχθεί η εγχώρια βιομηχανία είναι το μήνυμα της ταινίας «Little toys» (1934), που έχει σαν θέμα την ανάπτυξη της βιομηχανίας παιχνιδιών. Αυτό, μέσα στο πλαίσιο μιας ερωτικής ιστορίας που έχει ένα γλυκόπικρο τέλος.

  Η επόμενη ταινία του «Queen of sports» (1934) έχει σαν θέμα τον αθλητισμό. Και το μήνυμά της: φιλ-αθλητισμός, όχι πρωταθλητισμός.

  Στον «Big road» το θέμα είναι καθαρά πατριωτικό. Πρέπει να φτιάξουν οπωσδήποτε το μεγάλο δρόμο για να περάσουν τα στρατεύματα. Όμως ο προδότης προσπαθεί να τους αποτρέψει.

  Δεν θα τα καταφέρει.

  Μετά την εισβολή των γιαπωνέζων στην Κίνα το 1937 ο Sun Yu έφυγε από τη Σαγκάη που είχε καταληφθεί από τους γιαπωνέζους και κατέφυγε στο εσωτερικό της χώρας, στην πρωτεύουσα της εθνικιστικής κυβέρνησης Chongqing, όπου συνέχισε να γυρίζει ταινίες με θέμα την αντίσταση των κινέζων ενάντια στην γιαπωνέζικη εισβολή.

  Το 1949 γύρισε την ταινία «Η ζωή του Wu Xun», ενός μεγάλου δασκάλου της δυναστείας Τσινγκ, που προκάλεσε την οργή του Μάο Τζεντόνγκ, ο οποίος μάλιστα την κριτίκαρε σε ένα δοκίμιό του. Αυτό είχε σαν συνέπεια μια κάμψη στην καριέρα του, όμως αργότερα επανέκτησε τη φήμη του ως ένας από τους καλύτερους σκηνοθέτες της χρυσής εποχής του κινέζικου κινηματογράφου. To 1985 μέλη του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΚ παραδέχτηκαν ότι ήταν άδικη η επίθεση στον Sun Yun.

Sean Baker, Tangerine (2015)

 

Sean Baker, Tangerine (2015)

 

  H Jane στο «Starlet» ήταν πορνοστάρ, που έκανε private περιστασιακά. Το ίδιο και η συγκάτοικός της. Στο «Tangerine» έχουμε πόρνες, όμως όχι όποιες και όποιες, αλλά transgender.

  Ρώτησα το perplexity για τη διαφορά. Και οι δυο νοιώθουν σαν γυναίκες, όμως οι transexual υποβάλλονται σε εγχείρηση και ορμονοθεραπεία, προσπαθώντας να γίνουν όσο πιο πολύ γίνεται γυναίκες.

  Δεν μου αρέσουν τέτοιου είδους έργα, όμως αν είναι του Αλομοδόβαρ θα το δω, και επίσης αν είναι ταινία ενός σκηνοθέτη που τον βλέπω πακέτο, όπως καληώρα τον Baker.

  Αρχικά μπήκα στον πειρασμό να μην το δω, όμως άλλαξα γνώμη.

  Την ταινία τη «σώζει» το ότι είναι, σύμφωνα με τον χαρακτηρισμό του IMDb, quirky comedy, περίεργη κωμωδία. Γιατί πώς αλλιώς θα χαρακτηρίζαμε το επεισόδιο που η τρανς σέρνει από τα μαλλιά την πόρνη με την οποία την απάτησε ο φίλος της, επίσης τρανς; Και το επεισόδιο αυτό τραβάει σε μάκρος, διακοπτόμενο βέβαια από πλάνα από άλλα επεισόδια.

  Ο αρμένιος ταξιτζής είναι ομοφυλόφιλος. Παίρνει μια πόρνη στο ταξί του, αλλά όταν πάει να της πάρει πίπα βλέπει αγανακτισμένος ότι δεν είναι trans, δεν έχει πουλί, και τη διώχνει. -Να μην ξανακάνει πιάτσα εκεί που κάνουν οι τρανς.

  Η πόρνη αυτή είναι η μόνη που ανήκει στην κατηγορία των ταλαιπωρημένων πορνών. Αφού έχει ξεμαλλιαστεί, πηγαίνει στο μπουρδέλο που δουλεύει αλλά η τσατσά τη διώχνει, άργησε, πήραν άλλη κοπέλα.

  Κωμικό το επεισόδιο:

  Ο ταξιτζής, νιώθοντας την ανάγκη να πάρει πίπα, εγκαταλείπει την οικογένειά του την παραμονή των Χριστουγέννων για να πάρει λέει κανένα αγώι, να βγάλει χρήματα. Η πεθερά του τον υποπτεύεται, παίρνει ταξί και τον παρακολουθεί, και τον βλέπει που πηγαίνει σε ένα κέντρο με τρανς. Κάνει σκηνή (εδώ έχουμε αρκετά κωμικά επεισόδια). Παίρνει τηλέφωνο την κόρη της να έλθει να δει τον προκομένο της. Αυτή έρχεται κρατώντας και το μωρό στην αγκαλιά της. Ναι, το ξέρει, αλλά τι να κάνει; είναι ο μόνος που φέρνει λεφτά στην οικογένεια (το ακούσαμε και πιο πριν), έτσι αναγκαστικά το κάνει γαργάρα.

  Στο οικογενειακό τραπέζι τους ακούσαμε να μιλάνε αρμένικα.

  Η ιστορία έχει happy end, όπως όλες οι ιστορίες του Baker. Το τρανς ζευγάρι τελικά συμφιλιώνεται.

  Μόνο η καημένη η straight πόρνη κάθεται απελπισμένη στο κατώφλι του μπουρδέλου, και σε μια κίνηση αγανάκτησης πετάει πέρα το τακούνι της.

  Εμένα η ταινία δεν μου άρεσε, όμως η βαθμολογία της είναι 7,1.