Han Yan, A little red flower (送你一朵小红花, 2020)

 Han Yan, A little red flower (送你一朵小红花, 2020)

 

  Σου δίνω ένα μικρό κόκκινο τριαντάφυλλο, ο κινέζικος τίτλος.

  Έχω δει ταινίες που έχουν σαν θέμα την διαχείριση ενός επερχόμενου θανάτου, κυρίως από καρκίνο, αλλά πρώτη φορά βλέπω ταινία που να έχει σαν θέμα τη διαχείριση του φόβου του καρκίνου, του φόβου μιας μετάστασης, μιας επαναζωπύρωσης…

  Στην ταινία παρουσιάζεται ένα ευρύ φάσμα καταστάσεων. Βλέπουμε την ομάδα των καρκινοπαθών που έχει σαν στόχο να ενθαρρύνουν αλλήλους, την ομάδα γονιών καρκινοπαθών που στόχος της είναι να διαχειριστούν καλύτερα την ψυχολογική τους κατάσταση, μια αποτυχία της διαχείρισης αυτής που καταλήγει στην αυτοκτονία (η γυναίκα που έφτιαξε την ομάδα, και τώρα τη διαχειρίζεται ο άντρας της), και βέβαια την ίδια την ψυχολογία των καρκινοπαθών, που εκτείνεται από μια ψυχολογία παραίτησης με όλα τα συμπαρομαρτούντα (ο νεαρός), μέχρι την αισιοδοξία, το «Δεν το βάζω κάτω» (η κοπέλα).

  Ζοφερό το θέμα, όμως δίνεται με αρκετές χιουμοριστικές πινελιές που αλαφρύνουν την ατμόσφαιρα.

  Έχω γράψει ότι θεωρώ το romance σε μια ταινία sine qua non. Έτσι και εδώ, βλέπουμε το ρομάντζο ανάμεσα στην Liu Haocun και στον Jackson Yee.

  Συγκινητικό το αίσθημα που αναπτύσσεται σιγά σιγά ανάμεσα στους δυο νέους.

  Που βέβαια, όπως σε κάθε σχέση, έχει τα προβλήματά της, που όμως ξεπερνιούνται.

  Ενώ αυτός που φαινόταν να κινδυνεύει ήταν ο Jackson Yee (είχε λιποθυμήσει ξαφνικά), τελικά υπέκυψε, από μια ξαφνική αναζωπύρωση της αρρώστιας της, η Liu Haocun, που για χρόνια ήταν καλά, χωρίς κανένα πρόβλημα.   

  Η Liu Haocun του ζητάει να μην την επισκεφτεί στο νοσοκομείο, φαίνεται απαίσια με τα πεσμένα από τη χημειοθεραπεία μαλλιά της.

  Ο Jackson Yee την επισκέπτεται αφού πρώτα κουρέψει γουλί το κεφάλι του.

  Και θυμήθηκα μια συγκινητική ιστορία: ένας Ιρανός δάσκαλος, σε συμπαράσταση του μαθητή του που είχε έλθει στο σχολείο με πεσμένα τα μαλλιά από τις χημειοθεραπείες και οι συμμαθητές του τον κορόϊδευαν, κούρεψε γουλί το κεφάλι του. Οι μαθητές, νιώθοντας τύψεις, το κούρεψαν και αυτοί.

  Υπάρχει σκληρότητα στον κόσμο.

  Ο συμμαθητής μου, ο Χρήστος ο Μαυρής, εμφανίστηκε στο καφενείο με πεσμένα τα μαλλιά από τη χημειοθεραπεία. Τον άρχισαν στην κοροϊδία και δεν ήθελε να ξαναπατήσει στο καφενείο.

  Μάλλον όμως μετά από μέρες ξαναπήγε.

  Το πάλαιψε χρόνια, αλλά υπέκυψε τελικά πρόπερσι.

  Ένας ένας φεύγουν οι συμμαθητές μου στο δημοτικό. Περισσότεροι από το ένα τέταρτο έχουν ήδη φύγει. Αναρωτιέμαι πότε θα έλθει και η σειρά μου.  

  Είναι δυνατόν μια τέτοια ταινία να τελειώσει με happy end;

  Ο Han Yan ήταν ιδιαίτερα επινοητικός.

  Δεν θυμάμαι ποιος από τους δυο είπε στη συζήτησή τους ότι πιθανόν υπάρχουν σε ένα παράλληλο σύμπαν, χωρίς όμως τα προβλήματα υγείας τους. (Τελικά ρώτησα την Claude.ai και μου είπε, ήταν η Liu Haocun).

  Ο Jackson Yee θα επισκεφτεί τη λίμνη την οποία είχαν αποφασίσει να επισκεφτούν αλλά που η επίσκεψη έμεινε στη μέση, καθώς η Liu Haocun λιποθύμησε στο τραίνο και γύρισαν πίσω. Εκεί θα δει τον εαυτό του και αυτήν, ευτυχισμένους. Είχε εισέλθει στο παράλληλο σύμπαν που ζούσαν.

  6,7 η βαθμολογία της, εγώ έβαλα 8.

Fritz Lang, Η σκύλα (Scarlet street, 1945)

 Fritz Lang, Η σκύλα (Scarlet street, 1945)

 

  Παίζεται στο Ζέφυρο

  Μια τέτοια «σκύλα» είδαμε και στην ταινία «The best offer» του Γκιουζέπε Τορνατόρε: Του πούλησε έρωτα και του βούτηξε τους πολύτιμους πίνακές του (ήταν εκτιμητής έργων τέχνης). Αυτό το «του πούλησε έρωτα» θα το λέγαμε και μοτίβο, όμως δεν το έχω συναντήσει σε άλλη ταινία. Όμως συμβαίνει στην πραγματική ζωή.

  Το ίδιο και εδώ: του πούλησε έρωτα, κατόπιν πίεσης του φίλου της, πιστεύοντας ότι είναι πολύ πλούσιος, για να τον απομυζήσουν. Ζωγραφίζει ερασιτεχνικά, αλλά δεν πουλάει.

  Η σύμπτωση: και στην «Αμελί», που εξακολουθεί να προβάλλεται, βλέπουμε ένα από τα πρόσωπα του έργου να ζωγραφίζει ερασιτεχνικά.

  Η υπόθεση όμως εξελίσσεται εντελώς διαφορετικά από ότι στο «The best offer».

  Δεν θα παραθέσουμε φυσικά όλη την πλοκή, αλλά αυτό δεν μπορούμε να μην το πούμε: όταν ανακάλυψε ότι τον δούλευε, όταν την είδε να φιλιέται με τον φίλο της (ένα καθίκι, είναι περίεργο πώς πολλές γυναίκες ερωτεύονται καθίκια) και να του λέει «Τζόνι, αγάπη μου», τα πήρε στο κρανίο. Ξαπλωμένη καθώς είναι και σκεπασμένη με μια κουβέρτα, αρπάζει έναν παγοκόφτη και τον καρφώνει πολλές φορές πάνω της.

  Για τον θάνατό της ενοχοποιείται ο Τζόνι, ο οποίος καταδικάστηκε.

  Και ποια ήταν η ποινή;

  Και η ποιητική δικαιοσύνη; Τι, θα έμενε ατιμώρητος;

  Υπήρξε, αλλά δεν θα σας πω πώς. Αρκετό σπόιλερ έκανα.

  7,7 η βαθμολογία της, οι επανεκδόσεις είναι πάντα μια εγγύηση για την ποιότητά τους.

 

Yang Larry, Ride on (龙马精神, 2023)

 Yang Larry, Ride on (龙马精神, 2023)

 

Ιδιωματισμός, γέρος μα ακόμη γεμάτος ζωτικότητα, μου μεταφράζει τον κινέζικο τίτλο το njstar.

  Ο Λούκι Λουκ και η Ντόλι, σε κινέζικα συμφραζόμενα.

  Δηλαδή όχι ακριβώς, ο Τσάκι Τσαν δεν είναι ένας «φτωχός και μόνος καουμπόι», αλλά ένας κασκαντέρ. Το ίδιο και το άλογό του που το έσωσε από ευθανασία όταν γεννήθηκε, ο 赤兔,Chi tu, Κόκκινος λαγός.  

  Θέλουν να του το πάρουν, χρωστάει. Αλλά και κάποιοι άλλοι θέλουν να του το πάρουν, μια μπερδεμένη νομικά υπόθεση με το πρώην αφεντικό της μάνας του.

  Να του το πάρουν;

  Δεν χάνει ευκαιρία ο Γιανγκ να μας δώσει εντυπωσιακές σκηνές wu xu, με τις οποίες καθιερώθηκε ο Τσάκι Τσαν.

  Θα κάνω εδώ το σχόλιο: σε πάρα πολλές ταινίες έχω δει κάποιον γονιό να είναι αποξενωμένος από το παιδί του, που αναρωτιέμαι αν συμβαίνει στον ίδιο βαθμό και στην πραγματικότητα.

  Είναι η περίπτωση του Τσάκι Τσαν. Χώρισε με τη γυναίκα του γιατί έμενε λίγες ώρες στο σπίτι, οι υποχρεώσεις του στους σκηνοθέτες ήταν πολλές, έπρεπε να είναι συνεχώς στο πόδι.

  Και εδώ μπορούμε να μιλάμε πάλι για μοτίβο: ο αποξενωμένος γονιός, ή μάλλον το αποξενωμένο παιδί, έρχεται κοντά στον γονιό του, και αρχίζει αρχικά να τον συμπαθεί, μετά, γνωρίζοντάς τον όλο και πιο πολύ, να τον αγαπά όλο και περισσότερο.

  Είναι η περίπτωση της Liu Haocun (Την είδαμε στο «Cliff walkers» και στο «One second» του Zhang Yimou, και θα τη δούμε και στο «A little red flower» του Han Yan. Πολύ όμορφη και πολύ συμπαθητική κοπέλα).

  Ο Τσάκι Τσαν έχει αποφασίσει να αποσυρθεί, τον έχει πιέσει και η κόρη του, επικίνδυνο να κάνει τον κασκαντέρ στην ηλικία του. Όμως ο Wu Jing τον παρακαλεί να πρωταγωνιστήσει σε μια ταινία που θέλει να γυρίσει για τους κασκαντέρ. (Στα γράμματα τέλους διαβάζουμε: «Η ταινία αφιερώνεται σε όλους τους κασκαντέρ, gong fu και μη, και σε όλους εκείνους που βρισκόμενοι πίσω από την κάμερα και συνέβαλαν στην εκατόχρονη ιστορία του κινέζικου κινηματογράφου»).

  Τι, να δεθεί με σκοινιά, αυτός και το άλογό του, για ασφάλεια; Να εξαπατήσουν τους θεατές; Με τίποτα.

  Και μάθαμε ότι τέτοιες σκηνές γυρίζονται συχνότατα ψηφιακά.

  Τελικά του παίρνουν το άλογο. Παραιτείται από την έφεση, ενώ ο μέλλον γαμπρός του (μόλις πήρε την άδεια εξάσκησης δικηγορίας ενώ η κόρη του είναι ακόμη φοιτήτρια), θα μπορούσε να το αποτρέψει.

  Όμως, από τη μια τα παρακάλια της κόρης του στον αγοραστή, που έχει ολόκληρο στάβλο με άλογα, και από την άλλη η απεργία πείνας (ναι, απεργία πείνας) του Κόκκινου λαγού, τον έπεισαν ότι πρέπει να το επιστρέψει.

  Ένα χιουμοριστικό επεισόδιο, θα το αναφέρω για να βλογήσω λίγο τα γένια μου. Όταν ο Τσάκι Τσαν λέει στον μέλλοντα πεθερό του ότι εργάζεται στη βιομηχανία κινηματογράφου, αυτός ενθουσιάζεται. Αναφέρει σκηνοθέτες που του αρέσουν: -Yasujiro Ozu, Tarkovski, και Abbas Kiarostami από την Ινδία. -Από το Ιράν, τον διορθώνει ο γιος του.  

  Εξαιρετική ταινία, με αρκετές κωμικές, αλλά και συγκινητικές σκηνές. Αν και είχε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία όπως μου λέει η ΑΙ (δεν θυμάμαι ποια από όλες, μόλις εξαντλήσω τη μια και μου λέει ότι για να συνεχίσουμε πρέπει να κάνω αναβάθμιση στο plus, δηλαδή να πληρώσω, πηγαίνω σε άλλη) έχει μόλις 6,3 βαθμολογία. Εγώ έβαλα 8. Ο Τσάκι Τσαν, με το μόνιμα χαμογελαστό πρόσωπο, αποπνέει για μένα την αύρα ενός καλού ανθρώπου. Κρίμα που δεν είμαι λάτρης των ταινιών wu xu για να δω πολλές ταινίες του.

Yang Larry, Adoring (宠爱, 2019)

 Yang Larry, Adoring (宠爱, 2019)

 

  Απολαυστική κωμωδία το «Adoring», θα τη λάτρευε η φίλη μου η Νία, που adores τόσο πολύ τα γατιά που ταΐζει τα γατιά της γειτονιάς, τους έχει φτιάξει μάλιστα και σπιτάκια.  Και φυσικά το σκυλάκι της, που το περιμάζεψε αδέσποτο στις διακοπές της στο χωριό.

  Η ταινία όχι μόνο είναι σπονδυλωτή, με διάφορα επεισόδια με διαφορετικά πρόσωπα, αλλά και τα επεισόδια αυτά σπάζονται σε επί μέρους σκηνές, ξεκαρδιστικές οι περισσότερες.

  Την παράσταση την κλέβει το σκυλί που κάθε φορά που πηγαίνουν να κάνουν έρωτα θα του ορμήσει, ακόμη και όταν έχουν πια παντρευτεί. Όμως, πάλι το μοτίβο, η αρχική αντιπάθεια του άντρα θα γίνει συμπάθεια, και στο τέλος τον βλέπουμε να κλαίει, καθώς πρέπει να του κάνουν ευθανασία γιατί υποφέρει από κάποια ανίατη αρρώστια.

  Κοίτα να δεις, όταν τα σκυλιά υποφέρουν η ευθανασία επιτρέπεται, ενώ όταν πρόκειται για άνθρωπο, απαγορεύεται.

  Φυσικά την αυτοκτονία δεν μπορούν να την απαγορέψουν, για πρακτικούς λόγους. Τι γίνεται όμως όταν είσαι τετραπληγικός και δεν μπορείς να αυτοκτονήσεις, όπως εκείνος ο Ισπανός;

  Ένα σκυλί, που το έχει σκάσει από το αφεντικό του που ήταν ταχυδρομικός διανομέας, πέφτει πάνω σε έναν νεαρό ντελιβερά. Αυτός του πιάνει κουβέντα. Δεν μπορεί να βρει τη διεύθυνση να παραδώσει το δέμα. Ρωτάει το σκύλο. Και αυτός του λέει να τον ακολουθήσει. Στην πρώτη προσπάθεια δεν τον έκανε να καταλάβει, τα κατάφερε στη δεύτερη.

  Αλλά τα πιο απολαυστικά επεισόδια είναι με ένα γουρούνι, που μπαινοβγαίνει στο ασανσέρ. Έχετε ξανακούσει να έχει κανείς γουρούνι για pet;

  Και πάλι το μοτίβο, η κοπέλα του που καραφλιάζει στην αρχή το αγαπά τελικά.

  «Δεν μπορώ να αντέξω ότι αγαπάει το γουρούνι περισσότερο από μένα», στέλνει μήνυμα η κοπέλα σε μια φίλη της.

  Είχα δει παλιά μια γελοιογραφία. Στο διπλό κρεβάτι που κοιμόταν, είχε δίπλα, όχι τη γκόμενα που στεκόταν παραδίπλα, αλλά τη Harley Davidson.

  Ξαναγυρνάμε στο σκυλάκι.

  Μήπως το βούτηξαν για να το μαγειρέψουν;

  Και έπεσα πάνω σε μια ατάκα, που κυριολεκτικά δεν την περίμενα.

  «Είναι από εστιατόρια που σκοτώνουν σκυλιά».

  Ήταν ένα εδώ στη γειτονιά μου, το «Κατσίκι», το πήραν χαμπάρι και το έκλεισαν. Τώρα λειτουργεί με άλλη διεύθυνση.

  Και μια άλλη: «Δεν είναι από εστιατόρια που σερβίρουν σαν κρεατικό σκυλιά;».

  Και εδώ θα κάνω το σχόλιο.

  Πηγαίνω σε ένα αφγανικό εστιατόριο (ας το διαφημίσω, Χέυδεν και Φυλής γωνία, πλατεία Βικτώριας) και τρώγω αρνάκι μόνο με πέντε ευρώ. Συνοδευτικά, ένα μικρό πιατάκι με σαλάτα, λάχανο, μαρούλι, κρεμμύδι, ένα μπολάκι με καυτερή σάλτσα, και αραβική πίτα. Σε όσους το λέω, όλοι, μα όλοι, μου λένε «Είσαι σίγουρος ότι δεν είναι σκυλί;».

  Μετά την εμπειρία μου με την Παραψυχολογία, το πρώτο μου βιβλίο, οι βεβαιότητές μου είναι μόνο 99%. Έτσι και εδώ η βεβαιότητά μου ότι είναι αρνί είναι 99%. Όπως και 99% είναι η βεβαιότητά μου ότι η ερώτηση αυτή κρύβει ένα, συνειδητό ή ασυνείδητο, ρατσισμό.

  Πηγαίνει κανείς σε αραβικό, αλβανικό, αφγανικό εστιατόριο;

  Όχι βέβαια.

  Όλοι τρέχουν στα κινέζικα.

  Αλλά άλλο Κίνα, άλλο Αφγανιστάν.

  Έχω ξανασχολιάσει πρόσφατα, να μην επαναλαμβάνω. Οι διατροφικές προτιμήσεις και απαγορεύσεις είναι καθορισμένες όχι από την υγιεινή διατροφή (αν και την απαγόρευση του χοιρινού κρέατος οι μουσουλμάνοι έτσι την αιτιολογούν, ότι είναι βρώμικο ζώο) αλλά από την κουλτούρα.   

  Σε κάποια επεισόδια ξεκαρδίστηκα κυριολεκτικά στα γέλια.

  5,7 η βαθμολογία της, αλλά το chatgpt μου είπε ότι είχε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία στην Κίνα.

  Εγώ βέβαια έβαλα 8.

Yang Larry, Mountain cry (喊山, 2015)

 Yang Larry, Mountain cry (喊山, 2015)

 

  Είναι από τις πιο συγκινητικές ιστορίες αγάπης που έχω δει ποτέ.

  Ήλθαν στο ορεινό χωριό πριν μισό χρόνο. Ζητιάνος λέει, αυτός. Η γυναίκα του μουγκή. Έχουν και δυο παιδιά.

  Αργότερα θα μάθουμε λεπτομέρειες. Κοριτσάκι αυτή, χάθηκε μέσα στο πλήθος. Την βρήκε, τη βούτηξε. Το κοριτσάκι κρυφάκουσε, κάποια του είπε να μην την σκοτώσει στο ξύλο όπως την προηγούμενη γυναίκα του. Τον βλέπει και φοβάται. Του λέει γιατί. Την πλησιάζει με μια τανάλια, της ανοίγει το στόμα και της πληγώνει τη γλώσσα. (Τι θυμήθηκα τώρα, εμάς μας έβαζαν πιπέρι στο στόμα οι μανάδες μας).

  Έτσι έμεινε μουγκή.

  Ίσως όμως να ήταν και ψυχολογικό, από το φόβο της.

  Ένας νεαρός από το χωριό βάζει παγίδες με εκρηκτικά, για να σκοτώνει κουνάβια. Ο άντρας της πατάει κατά λάθος σε μια τέτοια παγίδα και του κόβεται το πόδι. Μεταφέρεται στο σπίτι. Πεθαίνει.

  Και βρισκόμαστε μπροστά σε μια πρωτόγονη κοινωνία που μου θύμισε Ισλάμ.

  Να μην το μάθει η αστυνομία. Να αποζημιώσει τη γυναίκα του με 20.000 yuan.

  Πού να τα βρει.

  Δεσμεύεται να προσφέρει φαγητό σ’ αυτή και στα δυο παιδιά της (το ένα είναι μωρό) μέχρι να μπορέσει να μαζέψει τα λεφτά.

  Αναπτύσσεται ένα τρυφερό αίσθημα ανάμεσά τους.

  Λέει ότι θα παραδοθεί στην αστυνομία.

  Δεν γίνεται, θα εκτεθεί το χωριό που δεν κατάγγειλε το έγκλημα αμέσως.

  Το χωριό αποφασίζει να τη διώξει.

  «Μακριά από το αγριεμένο πλήθος», μου θύμισε το μυθιστόρημα του Τόμας Χάρντι.

  Δεν έχασε την ευκαιρία ο Γιανγκ.

  Μόνος εναντίον όλου αυτού του πλήθους, τους κρατάει σε απόσταση.

  Όμως καταφτάνει η αστυνομία, συνοδεύοντας τον κοινοτάρχη που είχε νοσηλευτεί, άρρωστος.

  Παραδίδεται, αφού παρακαλέσει τον πατέρα του να τη φροντίσει αυτή και τα παιδιά της (είχε φροντίσει πριν να στείλει την κόρη της σχολείο, της αγόρασε βιβλία). Φόνος εξ αμελείας, δεν θα καθίσει πολύ στη φυλακή. Όταν αποφυλακισθεί θα την παντρευτεί, το λέει και σ’ αυτήν και στον πατέρα του.

  Οι αστυνομικοί που τον συνοδεύουν στον τόπο που είναι θαμμένος, τη βλέπουν μπροστά τους κρατώντας ένα μεγάλο φύλλο χαρτί που γράφει πάνω «Εγώ τον σκότωσα».

  Του έκλεισε στόμα και ρουθούνια.

  Λέει αλήθεια, ή το λέει για να σώσει τον νεαρό;

  Οι αστυνομικοί λένε ότι θα την πάνε στο νοσοκομείο για να τη θεραπεύσουν.

  Στην τελευταία σκηνή τη βλέπουμε πάνω στο βουνό να φωνάζει.

  Είχε ξαναβρεί τη φωνή της.

  Συγκινητική ιστορία, διάβασα ότι είναι η πιο γνωστή διεθνώς ταινία του Γιανγκ (μεταφορά μυθιστορήματος της Ge Shuiping) και εκείνη που τον καθιέρωσε ως έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους κινέζους σκηνοθέτες.

  Όμως το 7,2 της βαθμολογίας της για μένα δεν ήταν αρκετό, έβαλα 9. 

Yang Lina, AKA Yang Tianyi (1972 - )

  Yang Lina, AKA Yang Tianyi (1972 - )

 

  H Γιανγκ Λίνα είναι μια ανεξάρτητη σκηνοθέτις που ξεκίνησε την καριέρα της σαν ντοκιμαντερίστρια, για να περάσει στη συνέχεια στις ταινίες μυθοπλασίας. Την συγκινεί η ανθρώπινη δυστυχία που συχνά προκαλείται από προβλήματα υγείας, και την ενδιαφέρει επίσης η γυναικεία σεξουαλικότητα.

  Μόνο στο «Big world» θα δούμε άντρα σε κεντρικό ρόλο, έναν νεαρό που πάσχει από cerebral palsy, σπαστικότητα, δηλαδή μη αποτελεσματικό έλεγχο των κινήσεων, πράγμα που του δημιουργεί προβλήματα στις κοινωνικές του σχέσεις. Είναι και η μόνη ταινία της που σαν θέμα και το romance. Σε όλες τις άλλες ταινίες της οι κεντρικοί χαρακτήρες είναι γυναίκες.

  Στο «Song of spring» βλέπουμε το διπλό δράμα δυο ηλικιωμένων γυναικών, με την μεγαλύτερη να φροντίζει την κόρη της που πάσχει από Alzheimer.

  Στην τελευταία της ταινία, «It’s O.K.» βλέπουμε πάλι τη σχέση μάνας κόρης, μόνο που είναι πολύ νεότερες. Η κόρη έχει έναν πολύποδα που πρέπει να αφαιρεθεί, που όμως δεν της δημιουργεί ιδιαίτερα προβλήματα. Η ταινία αυτή ξεφεύγει αρκετά από τις προηγούμενες, με το να δίνονται οι σχέσεις μητέρας κόρης, συχνά τεταμένες, με ένα χιουμοριστικό τρόπο.

  Το πρόβλημα της γυναικείας σεξουαλικότητας, που είναι κυρίαρχο στην πρώτη ταινία της, «Longing for the rain», όπου η ματαιωμένη σεξουαλικά παντρεμένη γυναίκα καταφεύγει στις φαντασιώσεις της, κάνει και εδώ την εμφάνισή του. Η κόρη με τον πολύποδα είναι δασκάλα, και διδάσκει τα παιδιά για τη σεξουαλικότητα.

Yang Larry, Sorry I love you (对不起，我爱你, 2014)

 Yang Larry, Sorry I love you (对不起，我爱你, 2014)

 

  Το θέμα της πρώτης ταινίας του Γιανγκ, της «Νανάς», ήταν η προσφορά του νεφρού της σε έναν νεαρό ουγούρο, που έπασχε από ανίατη ασθένεια και ήταν ο μόνος τρόπος να σωθεί. Το ίδιο θέμα, τη δωρεάν οργάνων, θα συναντήσουμε και εδώ.

  Εγκαταλειμμένος από τη μητέρα του, μεγαλωμένος σε ορφανοτροφείο, στα τρία του χρόνια θα υιοθετηθεί από ένα ζευγάρι καναδών.

  Σαν έφηβος θα μπλέξει με μια σπείρα εμπόρων ναρκωτικών. Σε μια σύγκρουση θα σκοτώσει κάποιον, και ο αδελφός του θέλει να τον βρει για να εκδικηθεί.

  Θα τα καταφέρει. Θα τον πυροβολήσει τρεις φορές, όμως θα τη γλιτώσει. Του έβγαλαν τις δυο σφαίρες, όμως μια που είναι καρφωμένη στο κρανίο του δεν μπορεί να βγει. Με μια επέμβαση έχει μόλις 10% πιθανότητες να ζήσει. Έτσι, παίρνει μια παράταση ζωής, μέχρι και έξι μήνες, του λέει ο γιατρός.

  Θα σώσει μια νεαρή κοπέλα από μια επίθεση ληστών. Αυτή θα τον ερωτευθεί, και θα τον ακολουθήσει στην Κίνα, όπου θα ψάξει να βρει τους γονείς του και την αδελφή του.

  Η αφηγηματική προσδοκία είναι δεδομένη: θα βρει την αδελφή του. Θα έχουμε μήπως μια συνταραχτική σκηνή αναγνώρισης των δυο αδελφών, όπως στην «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Ευριπίδη;

  Τελικά δεν ήταν συνταρακτική. Την ξεγέλασαν ότι αυτός που πυροβόλησε τον αδελφό της είναι ο αδελφός της. Θα το μάθει ενώ αυτός βρίσκεται στο έδαφος βαθιά πληγωμένος στη σύγκρουση με την δήθεν αδελφό της.

  Και η δωρεάν;

  Ξέροντας ότι έτσι κι αλλιώς θα πεθάνει, αποφασίζει να δωρίσει την καρδιά στον αρραβωνιαστικό της αδελφής του που έχει σοβαρό καρδιακό πρόβλημα (γνωρίζονται, όμως αυτή δεν ξέρει ότι είναι αδελφός της). Μάλιστα ετοιμάζεται να αυτοκτονήσει με απαγχονισμό, όμως παρεμποδίζεται.

  Στην κοπέλα που τον ερωτεύθηκε της λέει ότι δεν μπορεί να κάνει σχέση μαζί της, λυπάται. Την αγαπάει, αλλά ξέρει ότι δεν μπορεί να έχει μέλλον μαζί του, μια και θα πεθάνει. Αυτή θα ομολογήσει απερίφραστα τον έρωτά της, ζητώντας του συγνώμη που τον αγάπησε. Θα αγκαλιαστούν. Δεν είχαν κάνει σεξ, όμως είχαν φιληθεί.

  Στην τελευταία σκηνή τη βλέπουμε να μοιρολογεί πάνω στον τάφο του.

  Συγκινητική ταινία.

  Όμως:

  Ο Γιανγκ έχει πάθος με τις πολεμικές τέχνες, και θα δούμε πολλές σκηνές wu xia, σε όλη τη διάρκεια της ταινίας. Αυτό το πάθος θα τον ακολουθήσει και σε επόμενες ταινίες του.  

  6,8 η βαθμολογία της, εγώ έβαλα 8.