Book review, movie criticism

Tuesday, September 11, 2018

Bill Holderman, Book club (2018)


Bill Holderman, Book club (2018)


  Εξακολουθεί να παίζεται στους κινηματογράφους.
  Οι «Πενήντα αποχρώσεις του γκρι» φαίνεται ότι είναι το best seller του αιώνα. Έχει μεταφραστεί σε πάμπολλες γλώσσες και το έχουν διαβάσει εκατομμύρια αναγνώστριες. Μας μιλούσε με ενθουσιασμό γι’ αυτό η Αλεξάνδρα, φίλη του εκδότη μου που δούλευε τότε σαν γραμματέας του. Εγώ, περίεργος αλλά και λόγω επαγγέλματος (διδακτορικό στην αφηγηματολογία) είπα να το διαβάσω.
  Το διάβασα. Και αποκρυστάλλωσα γνώμη. Είναι ένα βιβλίο soft porno για γυναικεία κατανάλωση. Οι ταινίες όμως, και των τριών τόμων (όχι, δεν θα διάβαζα ποτέ και τους άλλους δυο), είναι απλώς romance.
  Η Γιάννα δεν είχε διάθεση να διαβάσει τα βιβλία, ήθελε όμως πολύ να δει τις ταινίες. Της τις πήγα, πρώτα την πρώτη και μετά και τις άλλες δυο, όταν γυρίστηκαν. Τις είδα βέβαια και εγώ.
  Και τώρα βλέπω ότι γυρίζεται μια ταινία με αφορμή τις «Πενήντα αποχρώσεις του γκρι».
  Τέσσερις φίλες τις οποίες υποδύονται οι Τζέην Φόντα, η Ντάιαν Κήτον, η Κάντις Μπέργκεν και η Μαίρη Στίνμπεργκεν, έχουν συστήσει μια μίνι λέσχη ανάγνωσης. Βρίσκονται μια φορά τη μήνα και συζητάνε για ένα βιβλίο και κάθε μια προτείνει με τη σειρά της το επόμενο. Το βιβλίο που θα συζητήσουν τώρα είναι οι «Πενήντα αποχρώσεις του γκρι».
  Μια ατάκα από την ταινία. Η Μαίρη λέει στην Τζέην: Σταμάτα να λες ψέματα στον εαυτό σου Βίβιαν. Δεν γυρίζουν όλα γύρω από το σεξ. Διάβασες το βιβλίο; Είναι μια ιστορία αγάπης.
  Ναι, είναι πράγματι μια ιστορία αγάπης ανάμεσα στον Κρίστιαν και στην Άνα (Αναστασία), όμως η ιστορία είναι προσχηματική, για να διαβάζουν οι πουριτανές αναγνώστριες τις σεξουαλικές σελίδες χωρίς τύψεις. Επίσης είναι πάνω στο μοτίβο της σταχτοπούτας, καλύπτοντας έτσι μια ακόμη γυναικεία φαντασίωση.
  Αν το βιβλίο καλύπτει τις γυναικείες σεξουαλικές φαντασιώσεις, η ταινία καλύπτει τις φαντασιώσεις των γυναικών που βρίσκονται στην τρίτη ηλικία και νοσταλγούν τον έρωτα. Και πράγματι θα τον βρουν, οι τρεις τους που είναι χωρίς ταίρι. Η Μαίρη είναι παντρεμένη και έτσι δεν έχει πρόβλημα σχέσης, έχει τον άντρα της, όμως έχει πρόβλημα με το σεξ. Ο άντρας της είναι απρόθυμος. Πώς να τον καταφέρει;
  Του ρίχνει βιάγκρα στο ποτό του. Αυτό θα πυροδοτήσει μερικές από τις πιο απολαυστικές σκηνές της ταινίας.
  Η Κάντις θα τα φτιάξει με ένα πιλότο· ο οποίος έχει και το μικρό δικινητήριό του για να την πάει μια βόλτα, όπως ο Κρίστιαν την Άνα. Ο καημένος ο Βουτσάς, είχε απλώς ένα κότερο και όλο πετούσε την ατάκα στις γκόμενες που πλεύριζε: -Έχω και κότερο, πάμε μια βόλτα;
  Στο τέλος της ταινίας όλες θα βρεθούν ζευγαρωμένες. Και φαίνεται ότι και η Μαίρη έλυσε το σεξουαλικό της πρόβλημα. Ακούμε τον διάλογο. Μαίρη (μόλις έχει αγκαλιασθεί και φιληθεί με πάθος με τον άντρα της):-Συγνώμη, το κινητό σου με πιέζει. Ο άντρας της:-Συγνώμη, δεν έφερα μαζί μου το κινητό μου.
  Και θυμήθηκα μια από τις εύθυμες κατωχωρίτικες ιστορίες που δεν καταχώρησα στο βιβλίο μου, για ευνόητους λόγους.
  Στο πανηγύρι του Σταυρού (14 Σεπτέμβρη) στη Θριπτή, πριν πάμπολλες δεκαετίες. Ο συγχωρεμένος ο Γιώργης ο Παραουλάκης, φοβερά καλαμπουρτζής– έχω παραθέσει άλλες ιστορίες του στο βιβλίο μου - χορεύει με μια κοπέλα. Κάποια στιγμή της λέει: -Αν σε πιέζει κάτι, είναι το κλειδί του μαγατζέ (Μαγατζέδες λέμε τα σπίτια στη Θριπτή, σπιτάκια που έμεναν οι χωριανοί μου για να περιποιηθούν τα αμπέλια τους, να πατήσουν τα σταφύλια τους και να βγάλουν το κρασί. Κάθε μαγατζές είχε και το πατητήρι του. Τα κλειδιά ήταν τεράστια, πολύ μεγαλύτερα από εκείνα που έχουν οι πόρτες ασφαλείας σήμερα, υποθέτω τουρκική πατέντα). Κάποια στιγμή τελειώνει ο χορός, και πριν την αφήσει σκύβει και της ψιθυρίζει στο αυτί:-Αυτό που σε πίεζε δεν ήταν το κλειδί του μαγατζέ.  
  Στην ταινία «Πρόσκληση σε γάμο» που παίζεται από τη Πέμπτη που μας πέρασε στους κινηματογράφους βλέπουμε ένα ζευγάρι σαραντάρηδων να ερωτεύονται. Στην ταινία του Bill Holderman βλέπουμε το φτερωτό αγγελούδι να κτυπάει τις καρδιές των εξηντάρηδων και των εβδομηντάρηδων. Όλοι και όλες που είναι μόνοι δεν πρέπει να απελπίζονται.
  Ξεκαρδιστικά επεισόδια, έξυπνοι διάλογοι, από τις καλύτερες κωμωδίες που έχω δει φέτος. Μην τη χάσετε.
    
 

Post a Comment